Sati

Een kort geschoren koppie onder een half over het hoofd getrokken gerafelde capuchon. In haar rechterneusvleugel blinkt een niet te missen ringetje en waar haar trui haar hals raakt, kan ik nog net een stukje van een tattoo zien. Die is nieuw, net zoals de rest van haar uiterlijk. Hoe nieuw, dat weet ik niet precies, ik had haar tot vandaag al zeker vijf jaar niet meer gezien. Ze was in de buurt, stond in haar berichtje, of ik zin had elkaar even te treffen. Mijn agenda is vaak leeg en vandaag is daarop geen uitzondering, dus waarom ook eigenlijk niet.

Lees “Sati” verder

Lin

(Opgenomen in de verhalenbundel ‘Zomertijd #2’ van Jaylen Books. Het boek bestelt u hier, waarmee u tevens Stichting KiKa steunt.)

Ik ontmoet haar onder stampende beats in een discotheek aan de Costa Brava. De halve avond heb ik al naar haar staan kijken, hoewel ik hetzelfde heb staan doen bij de overige vrouwelijke aanwezigen. Met mijn beste vriend had ik de afspraak gemaakt dat we elkaar zouden waarschuwen als de ander onverhoopt een lelijk meisje voor een mooie zou aanzien. Maar gezien het mormel waar hij tegenaan staat te schuren, ben ik het vertrouwen in zijn oordeel een beetje kwijt. Terwijl ik probeer te bedenken of hij gered moet worden, hij lijkt zich immers wel te vermaken, valt mijn oog opnieuw op haar. Met een vriendin staat ze op de dansvloer zich nogal mat te bewegen op de klanken van DJ Kool. Oogcontact. Ik ben verkocht en een beetje aangeschoten. Ik lach, zij lacht terug, denk ik.

Lees “Lin” verder

Helpdeskhorror

Mijn internetverbinding van Online is de laatste tijd, zacht uitgedrukt, bagger. Via diverse kennissen heb ik het advies gekregen om over te stappen naar UPC, waar ik voor hetzelfde maandbedrag een veel snellere verbinding heb. Toch durf ik niet helemaal. Waarom niet? Nou, vanwege het volgende akkefietje van inmiddels vijf jaar geleden dat maanden heeft gesleept en me een vermogen heeft gekost qua telefoonkosten.

Lees “Helpdeskhorror” verder

Het Monstertje Op Mijn Muur

(voor M.)

Wanneer het ochtendlicht naar binnen valt
En het weer buiten is guur
Dan zwaaien de takken wild voor het raam
En werpen schaduwen op mijn muur

Vanuit mijn bed kijk ik ernaar
Maar hoe ik ook staar en tuur
Iets anders kan ik er niet in zien
Dan een monstertje op mijn muur

Hij danst en springt en gromt en raast
Zijn ogen schieten vuur
Hij heeft het niet op mij gemunt
Hij is wat overstuur

Een donkere wolk schuift voor de zon
Want zo is de natuur
Dan is hij weg, maar nooit voor lang
Het monstertje op mijn muur

Afscheid

‘Kom je snel terug?’ vroeg ze.

Ik schudde van nee, maar het was donker in de kamer, dus dat kon ik makkelijk doen zonder dat ze het zou zien. Ik mompelde wat onverstaanbaars.

‘Ik zal je missen als je weg bent’ voegde ze eraan toe.

‘Ja’ zei ik en strikte mijn veters.

Terwijl ik naar de deur liep hoorde ik haar overeind komen in bed.

‘Bel je me?’ hoorde ik haar vragen.

Er volgde een doodse stilte.

Ik was al weg.