Vouwrandjes

‘Heb je er ook eentje die je niet kunt opvouwen?’

‘Dan moet ik even kijken hoor.’
Hij keek even en trok een doosje uit de kast. Het doosje was veel te klein, daarin zat iets dat overduidelijk opgevouwen was.
‘Ja, maar die is ook opgevouwen.’
‘Ja,’ bevestigde hij, ‘die is ook opgevouwen.’
Hij keek er wat bedremmeld bij, alsof hij persoonlijk verantwoordelijk zou worden gehouden voor het opvouwen.


‘Maar wat voor iets zoekt u dan precies?’ vroeg hij nog maar eens.
‘Nou, gewoon,’ antwoordde ik, ‘iets van hout of zo.’
‘Oh ja. Hout,’ herhaalde hij.
‘Inderdaad,’ zei ik en verduidelijkte, ‘dan heb je niet zo’n randje in het midden.’
Die randjes werken immers nooit mee. Met zo’n vouw in het midden ligt het geheel nooit plat op tafel. Zal je altijd zien dat er van alles omvalt.
Samen tuurden we in de kast. Zijn collega kwam er bij staan en vroeg waar we naar op zoek waren.
‘Een schaakbord,’ antwoordde ik.
‘Eentje die je niet kunt opvouwen,’ antwoordde hij.
‘Ah, zo’n houten,’ besloot zijn collega.
Nu stonden we met zijn drieën te zoeken. Tenminste, ik neem aan dat zij zochten, ik stond er inmiddels gewoon bij en keek in de kast. Ik zag Rummikub, Scrabble en Yahtzee, maar geen schaakbord. Geen houten bord, in elk geval. Wat bestaan er veel spelletjes, bedacht ik me.
‘Bij je voeten,’ klonk het achter ons.
Het meisje dat verantwoordelijk was voor het aanvullen van de Barbies had zich er nu ook mee bemoeid. Ik keek bij mijn voeten, daar lag inderdaad een schaakbord. Op enkelhoogte, daar kijk ik maar zelden.
Ik pakte het bord en een doosje schaakstukken en gaf het aan de collega, die liep er vervolgens mee naar de kassa.
‘Toch nog gevonden,’ zei ik, ‘zo’n houten bord.’
‘Die zijn het mooiste,’ knikte hij, ‘anders vallen je stukken steeds om.’
Dat heb je, met die randjes.

4 gedachten over “Vouwrandjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.