Bananen

Gedrieën zitten we aan de keukentafel, mijn vader, diens oudste broer en ik. Ze zijn oud geworden. Beiden geen haar meer op het hoofd die niet grijs is, de jaren zichtbaar afgetekend op hun gezicht.

Ze halen herinneringen op aan vroeger, aan Suriname. Hoewel ik alles al honderd keer heb gehoord luister ik, en ik geniet.

“Als mijn opa een tros bananen had gekapt, dan aten we een week lang banaan.”

Ze glimlachen bij de herinnering.

“Het moest op.”

3 gedachten over “Bananen

  1. Ik moet gewoon even zeggen dat ik dit ook heb meegemaakt. Ergerlijk natuurlijk, mensen die altijd alle verhalen interrumperen met ‘ow… dat herken ik’, maar ik doe het toch. Want in mijn vriendenkring wil niemand het meer van me horen omdat ik het al te vaak verteld heb.

    Vervang ‘Suriname’ door ‘Limburg’, ‘week’ door ‘maand’ en ‘bananen’ door ‘bonen’, et voilà, hetzelfde verhaal.

    Leuk! Verliezende inzendingen zijn sowieso vaak leuker dan winnende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *