Archief van
Maand: augustus 2014

Karskens’ Whataboutism

Karskens’ Whataboutism

Op The Post Online spreekt Arnold Karskens vanuit de heup de verontwaardiging uit over het geroep over racisme inzake de moord op Michael Brown. Volgens Karskens kunnen we het beter hebben over de genocide in Rwanda, of dat negentig procent van alle moorden op zwarten in Amerika wordt gepleegd door andere zwarten. Hiermee bedient Karskens zich van een mooi staaltje Whataboutism, een mooie uitleg van die term leest u hier.

Lees Meer Lees Meer

Spaghetti en een kus

Spaghetti en een kus

Weet je nog?
Die eerste keer bij jou thuis?
We waren twaalf jaar oud en we aten spaghetti, met je ouders. Daarna ging ik naar huis en liep je een stukje met me mee. En toen een kus, de eerste.
Ook de laatste, maar dat geeft  niks.

De jaren erna.
Soms zagen we elkaar ergens, maar veel vaker ook helemaal nergens. Maar kwam ik je tegen, dan herinnerde je me er altijd nog even aan.
Die ene avond.
Spaghetti en een kus.

Samen werken. Discotheek, achter de bar. Samen strontlazarus worden.
Mijn eerste flatje, je hielp me verhuizen. Achteraf opnieuw strontlazarus.
Of ik het nog wist.
Ja-a, ik wist het nog.
Spaghetti en een kus.

Nu ben je weg.
Kankerkanker.
Het had niet gemogen. Niet nu. Niet zo vroeg.
Maar ik draag je altijd bij me. Ik weet het nog.
Spaghetti en een kus.

Monstertje

Monstertje

(Disclaimer: onderstaande heb ik niet geschreven. Ik ben gehackt.)

Tot een paar jaar geleden werkte ik als ambtenaar TOVENAAR in mijn woonplaats TOVERBOS. Op een ochtend, ik nam die dag WENSEN in behandeling, kwam mijn collega nogal gepikeerd VROLIJK bij me. Er zat een vent TOVERKOL in de wachtruimte HET BOS die niet door een vrouw ELFJE geholpen wilde worden, maar per se door mij. Een verzoek waar we normaliter niet op in zouden gaan, maar omdat het die ochtend rustig was besloten we hem niet in z’n sop gaar te laten koken en dat ik hem wel te woord zou staan. Hij verscheen aan m’n bureau TROON en gaf me een hand KLAUW. De woeste blik waarmee hij aan kwam lopen verdween en maakte plaats voor een kalm en vriendelijk gezicht. Hij vertelde dat het hem niet uitmaakte of hij wel of niet door een vrouw ELFJE geholpen werd, maar dat ik hem bekend voorkwam. Hij had me vaker gezien. Ik hem ook, maar deze stad DIT BOS is wat dat betreft soms net een dorp PARK.

Lees Meer Lees Meer